Bevallen is een feestje

Natuurlijk is een geboorte altijd fijn. Je moet er wat voor doen, namelijk bevallen ;-), maar uiteindelijk is daar dan eindelijk je kindje op wie je al maanden hebt gewacht! Ik had me bij de geboorte van Liene van alles voorgesteld. Ik wilde thuis, in de huiskamer in bad bevallen. Mijn vriend en ik hadden het bad al weken eerder getest. Ik vond het wel wat hebben: tijdens de weeën gezellig kijken naar fladderende vogeltjes in de tuin.

Samen met Henk volgde ik een cursus hypnobirthing. Daarin leer je hoe je via visualisatie en ademhalingstechnieken je kindje op een zo ontspannen mogelijke manier geboren kunt laten worden. Het idee is dat als je je goed voelt en ontspant, je het gelukshormoon oxitocine aanmaakt. Dat gaat de aanmaak van stresshormonen (die pijn veroorzaken) tegen. Ook geldt: als je ontspannen bent, kan dat de bevalling versnellen.
Natuurlijk wist ik dat ik niets kon plannen. Ik zou me dan ook overgeven aan wat de geboorte me zou brengen en meebewegen op de golven. Maar een ding wist ik zeker: ik ga er alles aan doen om er een fijne dag van te maken.

Veel mensen zeiden me: ‘ach, als de baby er eenmaal is, vergeet je die hele bevalling.’ En dan kwam er meestal een enorm gruwelijk verhaal met veel bloed, weeënstormen, te late verloskundigen en vooral veel pijn. Meestal trok ik me dan terug uit het gesprek. Als zwangere zat ik dus echt niet te wachten op zulke verhalen. Ik las geen tijdschriften met daarin verdrietige verhalen maar keek naar mooie geboortefilmpjes op YouTube. Ik onderzocht welke angsten ik nog had en probeerde die zoveel mogelijk los te laten. Ik richtte me naar binnen en leerde te vertrouwen op mijn lichaam.

Natuurlijk zijn er mensen bij wie hun bevalling alles behalve een feestje was. Ik wens dat zij de hulp vinden die ze nodig hebben om hun ervaring te helen. En natuurlijk deed ook mijn bevalling pijn. Maar ik wil hem alles behalve vergeten. Het was namelijk een echt gezellige en liefdevolle dag. Een dag waarin we ons als twee verliefde pubers voelden en ondanks de weeën nog boodschappen deden, ademhalingsoefeningen deden, samen lunchten in bed en gingen wandelen. En toen de weeën heftiger werden en ik uiteindelijk toch in het ziekenhuis belandde… (want niks valt te plannen, ons meisje had in het vruchtwater gepoept, waarschijnlijk vanwege een knoop in haar navelstreng) ik monter mijn wensen verkondigde, me terugtrok in een haast meditatieve toestand en tussen de weeën door met mijn ukelele spelende lief de tweede stem van I’m Yours meezong.

Ons meisje is nu een half jaar oud. Laatst schreef ik over mijn bevalling voor de website van mijn hypnobirthing-docente. En op dit moment schrijf ik een artikel voor een tijdschrift met daarin positieve bevallingsverhalen. Ik wil zwangere vrouwen inspireren en aanmoedigen zich bewust voor te bereiden op de geboorte van hun kind en niet bang te zijn voor hun bevalling. Ik wil dat mensen tegen een hoogzwangere zeggen: ‘veel plezier en geniet ervan!’ in plaats van ‘sterkte’. Ik wil dat meer mensen bij hun bevalling terug denken aan gezelligheid, gezonde spanning, warm water en fladderende vogeltjes.

Daarom verzamel ik positieve bevallingsverhalen. Gekke, bijzondere, mooie, liefdevolle, spirituele, positieve, krachtige verhalen.

Ken jij er een? Mail me dan.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.