Domme Daris

domme darisLiene heeft heel veel knuffeldieren. Apen, beren, schapen, muizen. En een knuffelhond. Tenminste, ik vind het een hond. Mijn man denkt daar anders over, die vindt het een konijn. Maar de discussie is inmiddels na bijna drie jaar gesloten. Het is een hond en daarmee uit.

We hebben geen huisdieren, maar zijn nu in een fase gekomen waarin we daar toch af en toe eens aan denken. En het oppaskonijn was leuk en gezellig voor drie weken, maar liever heb ik dan toch een hond. Jammer genoeg zijn ook hier de meningen over verdeeld.

Daarom doen we het maar met dierenboekjes. Liene is er gek op. Haar allereerste dierenboek was De dieren van de boerderij van François Delebecque. Afgezien van de lelijk gekwabde Franse eenden op de plaatjes, is het een leuk en herkenbaar boek voor dreumesen. Het flapjesboek is inmiddels verruild voor een boek met dieren van over de hele wereld. Van zee-egels tot zeepaardjes en pelikanen, geen dier is te vreemd voor mijn dochter en haar onuitputtelijke drang naar kennis.

Laatst, toen we samen in een dierenboek bladerden vroeg ze:
‘Mama, wat is dat?’
Haar kleine vingertje wees naar het roze beest in het boek.
‘Dat is een flamingo schat. Die staat altijd op één been.’
‘En wat is dat?’
Ik keek naar de katachtige op het plaatje.
‘Een luipaard. Die ligt lekker te slapen in de zon.’
‘Lui paard?’ herhaalde ze mij. Ze grijnsde van oor tot oor, keek me triomfantelijk aan en we lachten samen om haar grapje.

Daarna keek ze naar Nijntje op de tablet (te-be-leb). Na afloop zei ze heel wijs:
‘Een kameel heeft twee bulten en een domme daris één.’
Ik keek haar aan met grote ogen. Bedacht me dat dit nou echt zo’n feitje is dat sinds mijn zwangerschap steeds opnieuw kwijt raakt in een onoverzichtelijke hersenkwab, en ik raakte een beetje in paniek.

Hoe moet dat als ze straks naar school gaat? Hoe houd ik haar bij? Hoe zorg ik ervoor dat ik de vragen kan blijven beantwoorden en hoe win ik de dan vast en zeker heropende discussie over haar knuffel, want is het nou een konijn of een hond? Ik weet het niet.

Vorige week, op de terugweg van de kinderopvang naar huis:
‘Mama, dat is de dierenwinkel, he?’
‘Ja schat, dat heb je goed gezien.’
‘Mamaaaaa, mag ik een diertje?’
‘Wat voor diertje zou je willen dan?’
Mijn dochter dacht na. Ik dacht –bijna hardop- Vraag een hond! Vraag een hond!
‘Een eendje’, zei ze.
Ik glimlachte. ‘Een eendje? Maar die zwemmen in het water! Dat kan niet.’
Even baalde ik dat ik met mijn ‘ja maar’ haar droom als een zeepbel kapot liet klappen.
‘Zou je ook een ander diertje willen?’, ging ik verder. Ik hoopte een goed excuus te hebben om direct naar het asiel te rijden en een hond op te halen, maar helaas.
‘Een papegaai.’
‘Een papegaai?’
‘Of een aapje.’
‘Een aapje?’
‘Ja.’

Ze kijkt me stellig aan. Ik grinnik.
Jaaa leuk, een eendje. Dat lijkt me ook gezellig. Maar dan niet zo’n lelijke Franse met kwabben. En die discussie over die knuffel, ga ik zeker verliezen.

Boekentips:
De dieren op de boerderij, door François Delebecque (Gottmer)
Zo’n vijftig flapjes met daaronder foto’s van dieren op de boerderij. Van ganzen tot varkens, honden en koeien. Vanaf 1 jaar.

Mag ik mee?, door Brian Patten (De Vries-Brouwers)
Mooi en leerzaam stapelverhaal over een muisje dat graag het allergrootste dier van de wereld wil zien. Met mooie natuurgetrouwe tekeningen, voor kinderen vanaf 2 jaar.

Springende pinguïns en lachende hyena’s, door Jesse Goossens (Lemniscaat)
De meest merkwaardige, grappige, bizarre, ongelooflijke, vieze en vreemde feiten over vijftig uiteenlopende dieren, met prachtige illustraties van Marije Tolman, geschikt vanaf 5 jaar.

Het carnaval der dieren, door C. Saint-Saens en Ivo deWijs (Gottmer)
Combinatie van muziek van componist Camille Saint Seans en de grappige gedichtjes van Ivo de Wijs. Met illustraties van Thé Tjong Kingh. Geschikt vanaf 5 jaar tot heel veel ouder!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.