Stukjes mij

Vandaag sprong ik trampoline. De trampoline stond niet in mijn eigen tuin, maar in een weiland met koeien. Ik moest onder prikkeldraad door, maar Sil en Andante hielpen me.

Wie? Sil en Andante?

Inderdaad. Die namen landden *ploink* een maandje geleden zomaar in mijn hoofd. Ze sprongen er een tijdje rond, en werden twee kinderen die grappen maakten. De laatste weken heb ik tijd naar hen te luisteren, en onze avonturen op te schrijven.

Zo ging het ook met Lene, die me via het dak van haar schuurtje de wolken op hees en de wereld van bovenaf liet zien. En ook met Keukenkaat, die stiekem met mij de keuken van een restaurant in glipte en me wat magische recepten verklapte.

Er wonen er meer, daar in mijn hoofd. Inmiddels zijn het Sil en Andante, Pit, Mensje, Jentel, Kaat en Lene die er een vast huis gevonden hebben.

Ik maak met hen de mooiste dingen mee. Ik reis naar plekken die ik vaag herken, maar waar ik de weg nog niet altijd weet. Ik laat me verbazen en verrassen. En ik verras hen ook met mijn hersenspinsels.

Want weet je wat zo mooi is… Kaat, Lene, Sil en Andante, Mensje, Jentel en Pit… het zijn gewoon stukjes mij!

#schrijversgeluk #schrijven #kinderboeken #personages #schrijvendreizen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.