De basis komt vanbinnen

Mijn intuïtie is het vlammetje, mijn brein de motor binnen mijn werk.

Zo werkt dat voor mij: Ik heb een intuïtief plan. Dat staat op papier. Ik voel de waarde ervan en de kracht. Maar zolang het daar staat, op dat papiertje in mijn notitieboekje op mijn nachtkastje, is het nog niet van waarde en kunnen anderen de kracht ervan ook niet voelen. Werk aan de winkel dus voor mijn brein. Fase twee is aangebroken.

Lees “De basis komt vanbinnen” verder

Pakketje Liefde – een verhaal om blij van te worden

“Mama, deze brief moet je aan mij geven,” zei mijn oudste dochter Liene. Het was september. Liene zat net een paar weken op school en kon al een beetje schrijven. Ik pakte de brief, keek nieuwsgierig naar hoe ze geheimzinnig haar slaapkamer weer in sloop, en las.

Lees “Pakketje Liefde – een verhaal om blij van te worden” verder

Lieve kleine,

Hoe gaat het met je? Met mij gaat het goed.

Ik weet dat ik dat wel vaker zeg, zomaar, maar dit keer meen ik het echt.

Het spijt me dat ik je soms wat vergeet. Dan weet ik diep van binnen wel dat je er bent en dat je me iets probeert duidelijk te maken. Maar toch… verlies ik me dan in wat moet. Wat ik denk dat goed is. En wat van me verwacht wordt. En daar luister ik dan naar. Sorry daarvoor.

Lees “Lieve kleine,” verder

Wat wil ik nou écht? – De duik van deze zomer!

Wat een zomer! En ze is niet eens voorbij 😉

Op de allereerste vakantiedag had ik een afspraak bij de osteopaat. Liene ging met me mee, achterop de fiets. Op de terugweg fietsten we door het Bossche Broek, een natuurgebied dat grenst aan Den Bosch. Ik zag een man lopen en aan zijn houding en zijn hoed herkende ik hem meteen: Cor Versteeg. Ruim 15 jaar geleden leerde ik hem kennen, toen ik nog studeerde en als bijbaantje hoofdredacteur was van de Straatkrant van Den Bosch. Cor maakte destijds illustraties voor de krant. Een interessante man, die in de jaren zeventig een hit had met zijn zanggroep Passe-partout. Even dacht ik: ik fiets voorbij, hij kent mij toch niet meer. Toch remde ik. Ik kon niet anders.

Lees “Wat wil ik nou écht? – De duik van deze zomer!” verder

Waar word ik nou ECHT blij van?

Die vraag heb ik me de afgelopen maanden heel vaak gesteld. Er is veel dat ik leuk vind namelijk, heel veel. Mijn lichaam vroeg van me dat ik stil ging staan. Om opnieuw te voelen wat mijn basis is en wie ik ben. Om mijzelf opnieuw neer te zetten. Op mijn manier, MIJN manier! Omdat stevig in mijzelf staand, de enige manier is waarop ik écht gelukkig kan zijn.

Lees “Waar word ik nou ECHT blij van?” verder

Wachten

We wachten. Het is nu bijna zover. Na maanden te hebben bedácht hoe het zou zijn, kunnen we alleen nog maar voelen, en zijn. Mijn schoonvader gaat dit aardse leven verlaten.

Hij ligt op een bed naast het raam, en buiten fladderen een paar witte duiven. Ze komen dicht bij het raam, alsof ook zij wachten. Tot ze mijn schoonvader mogen optillen, mogen meenemen naar waar hij vandaan komt.

Lees “Wachten” verder